احیانا اگر دختری را در شهربازی دیدی که با کوچک ترین حرکت وسایل بازی هم با تمام وجودش جیغ میکشد تعجب نکن، فحشش نده یا به ترسو بودنش نخند!
او فقط دارد عقده هایش را خالی میکند، دارد تمام درک نشدن هارا فریاد میزند، دارد تمام اجبار هایش را فریاد میزند، دارد تمام بغض هایش را فریاد میزند، دارد تمام سکوت هایش را تلافی میکند!
بگذار خودش را فریاد بزند... ایندفعه را تو ساکت باش نگذار صدای جیغش در همهمه دیگران گم شود تو سکوت کن بگذار صدای او بلندترین باشد بگذار اینبار دلش خوش باشد، مطمئن باش هیچکدامِ این بازی های مسخره کوچک ترین لذت و هیجانی برایش ندارد... تنها فریاد است که آرامش میکند!
برچسب:
نویسنده: اشکان اسدیان